ПАТУВАЊЕ

Се најдов на патот случајно,

силна светлина

доаѓањето го пратеше бол

пред тоа немаше ништо,

само можности и молк.

 

Зачекорив невешто и слабо

невидливи раце помагаа.

Беше рамно, одев,

дрвјата доаѓаа.

 

Сигурен бев, чекор цврст

крошните над мене се шират

корења преплетени крај патот,

лисјата ги бројам со прст.

 

Страшно! Инсекти на листот мал

го јадат со сласт

цвеќе убаво видов, овена сега

мртви лисја пласт по пласт.

 

Очај! Над мало дрвце големи се свиле,

та што е криво тоа завал?

Гром нив ги спржи, олуја се крева,

силен порој го однесе и него в навал.

 

Чекорам, трчам веќе,

излегов од шумата лесно

еве ливади, зелена трева, росно цвеќе

одам нагоре

сила надолу влече бесно.

 

Ветар цвеќињата ги свива

облаци се носат по блиското небо.

Светлина снемува, мрак

карпи се појавуваат в лево.

 

Дожд од камења цвеќето го здроби

Но, еве друго расне покрај патот

одам напред, бегајте зли коби,

сонцето пак свети над патот.

 

Гледам далеку,на високо сум бил,

одвај земам здив, светот е мил.

Плеќи ми се свиени, ја бришам потта,

пат веќе нема, еден насмев, блесок

и се сви мрак над плотта.

Advertisements

Your thoughts

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s